Παρασκευή, 30 Νοεμβρίου 2012

ΚΑΛΕΝΔΙΣΜΟΣ

Του ΘΑΝΑΣΗ ΚΑΡΤΕΡΟΥ*

Οι καλένδες έχουν εξέχουσα θέση στην πολιτική των κομμάτων εξουσίας από την απαρχή του κόσμου τους. Σ’ αυτές εναποτίθενται υποσχέσεις και δεσμεύσεις που δίνονται απλόχερα προεκλογικώς για να μην υλοποιηθούν ποτέ μετεκλογικώς. Έτσι υποτίθεται ότι αποφεύγει ο καλενδιστής την κατηγορία ότι είναι ψεύτης και πονηρός πολιτευτής. Η υπόσχεση μένει υπόσχεση και η δέσμευση μένει δέσμευση –απλώς αποθηκεύονται ωραία-ωραία και περιμένουν τον κατάλληλο χρόνο για να υλοποιηθούν. Ο οποίος συνήθως αν όχι πάντα συμπίπτει με τη στιγμή που αποφασίζουν να πέσουν τα αχαμνά του τράγου. Ας είναι καλά οι καλένδες.
Τώρα, ας πούμε, ο Σαμαράς βρίσκεται μπροστά σε μια υπόσχεση που έδωσε προεκλογικά –και με μεγάλη αυστηρότητα! Την υπόσχεση να στηρίξει τη συγκρότηση εξεταστικής για το πώς φτάσαμε στα μνημόνια. Τη δέσμευση να φτάσει το μαχαίρι στο κόκκαλο και λοιπά και λοιπά. Κατέθεσε λοιπόν τη σχετική πρόταση ο ΣΥΡΙΖΑ. Και ιδού οι βολικές καλένδες: Από το Μέγαρο Μαξίμου λένε ότι η δέσμευση του Πρωθυπουργού για τη συγκρότηση εξεταστικής επιτροπής για το μνημόνιο παραμένει, αλλά το θέμα δεν είναι της ώρας. Και ο Σίμος ο Ειλικρινής μας διαβεβαιώνει ότι ισχύει πάντα αλλά ο κ. Σαμαράς θα επιλέξει τον κατάλληλο και χρόνο και τρόπο που θα υλοποιηθεί.
Ισχύει πάντα! Ε, αφού ισχύει πάντα μπορούμε να κοιμόμαστε ήσυχοι. Συσκευάστηκε και πήρε τη θέση του στις καλένδες μαζί με τα άλλα σαμαρικά, όπως τα Ζάππεια, η υπόσχεση για απαλλαγή από το μνημόνιο και η δέσμευση ότι δεν θα υπάρξουν νέα οριζόντια μέτρα –η προεκλογική εννοούμε, όχι η τωρινή. Και περιμένουν όλα μαζί υπομονετικά τον κατάλληλο χρόνο και τρόπο για να εφαρμοστούν. Μαζί με το κοινό πρόγραμμα και τις κυβερνητικές εξαγγελίες της τρικομματικής -μην το ξεχνάμε αυτό. Για να αποδειχτεί τι εννοούν όσοι μας κυβερνούν όταν διαβεβαιώνουν ότι μιλούν τη γλώσσα της αλήθειας και άρα είναι σε θέση να διεκδικούν αξιοπιστία και να ζητούν την εμπιστοσύνη της κοινωνίας –τρομάρα τους.
Ελεεινές μέθοδοι για μια ελεεινή πολιτική. Που καταντάει βαρετό ακόμα και να τις καταγγέλλει κανείς. Και ίσως το μόνο εντυπωσιακό που αναδύεται από αυτό τον ασύδοτο καλενδισμό είναι η ταχύτητα με την οποία η ΔΗΜΑΡ προσαρμόστηκε στον κυβερνητικό της ρόλο. Και έγινε Κυρία επί των Καλενδών…

*Δημοσιεύθηκε στην «Αυγή» την Παρασκευή 30 Νοεμβρίου 2012.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου